Fałszywe poczucie winy

Czuję się winny,bo zgrzeszyłem,bo nie sprostałem temu, czego ode mnie oczekiwano,bo jestem ciężarem dla innych,bo powiedziałem o jedno słowo za dużo albo o jedno słowo za mało,bo powiedziałem, co myślę, albo nie powiedziałem tego, co myślę,bo znienawidziłem pewną osobę,bo poczułem pociąg uczuciowy czy seksualny do osobyzamężnej/żonatej,bo moje dziecko dokonało złego wyboru i doznało porażki,bo nie udało nam się dobrze wychować dzieci,bo nasze dziecko odeszło od Kościoła,bo stałem się powodem cierpienia moich rodziców,bo przestałem ich rozumieć,bo pozwalam sobie na odpoczynek,bo cokolwiek robię, i tak wszystko zawsze jest źle,bo kocham za mało albo kocham za bardzo,bo żyję, bo istnieję itp.Na kartach niniejszej książki postaram się przyjść z pomocą osobom, które dotknięte są poczuciem winy. Pierwszym krokiem w stronę uwolnienia jest wysłanie sygnału alarmowego, powierzenie bolesnej przeszłości uszom słuchającego w nadziei wykrycia wadliwych mechanizmów i doznania ulgi. Autor tej książki, zanim został kapłanem, był pielęgniarzem w szpitalu psychiatrycznym, dlatego postanowił podzielić się z czytelnikami świadectwami zebranymi podczas dwudziestosiedmioletniej praktyki duszpasterskiej, z zachowaniem dyskrecji względem opisywanych przypadków. Każdy z czytających będzie mógł się w nich rozpoznać i rozszyfrować własne emocje.Ks. Jol Pralong