Opis
Giacomo Leopardi (17981837), najwybitniejszy poeta i myśliciel włoskiego romantyzmu. Rozległe wykształcenie zdobył samodzielnie w bibliotece rodzinnego pałacu w Recanati. Samotne życie naznaczone poważnymi chorobami i kalectwem, ale rozjaśnione geniuszem i darem rozmowy z własną duszą wypełniły mu rozpacz, złudzenia i pisanie o prawdach gorzkich i krystalicznie czystych. Wydał zbiór poezji /Canti/ (/Pieśni/) i tomy prozy: /Dziełka moralne/ i /Myśli/. W rękopisie pozostawił 4526 stron /Zibaldone/ zapisków, które ukazują się po raz pierwszy w polskim przekładzie.Wybrał dla notatnika tytuł /Zibaldone/, bo to archaiczne włoskie słowo znaczy przemieszanie. Zapisywał swoje różnorakie myśli spontanicznie, powściągliwie i dość oschle przez piętnaście lat (18171832), nazywał te notatki zapisanym chaosem. Jednak z tego chaosu miał się wyłonić własny porządek myślenia. O czym? O naszym przywiązaniu do pustkowia życia, które bądź co bądź mamy za rzecz nadspodziewanie wspaniałą, chociaż nawet tej wspaniałości nie umiemy zrozumieć, gdyż "tajemne jest tu wszystko prócz naszego cierpienia".